Μετά τις αλησμόνητες στιγμές με τα επιτεύγματα της σπουδαίας σεζόν 2001-2002 και την Άνοδο στην Α’ ΕΣΚΑ, γυρίζουμε το χρόνο 20 ολόκληρα έτη πίσω και συνεχίζουμε τα αφιερώματα στο παρελθόν και την ένδοξη ιστορία του Πανερυθραϊκού μας, μέσα από την Ενότητα «Panerythraikos Flashback, The Story So Far…», με τη χρονιά η οποία ουσιαστικά υπήρξε ο «προάγγελος» για όσα επακολούθησαν τα επόμενα υπέροχα χρόνια για το Σύλλογο, τη χρονιά που αποδείχθηκε η απαρχή της «εκτόξευσης» της ομάδας μας… Και, όπως λέει και ο σοφός λαός μας, η αρχή είναι το ήμισυ του παντός!

Μιλάμε, βεβαίως, για την (φανταστική, όπως εξελίχθηκε) Αγωνιστική Περίοδο 2000-2001, όταν ένας νέος και ταλαντούχος προπονητής πρωτοεμφανιζόταν στο κλειστό «Στέλιος Καλαϊτζής», προκειμένου να αναλάβει τις τύχες του Πανερυθραϊκού στο Πρωτάθλημα της Γ’ ΕΣΚΑ, χωρίς κανείς να μπορεί να φανταστεί τη μετέπειτα πορεία της ομάδας, που ακόμη και ο πιο αισιόδοξος δεν θα πίστευε… Αναρωτιέστε ακόμη ποιος ήταν αυτός ο νεαρός κόουτς; Μα, φυσικά, ο ζωντανός «θρύλος» του Συλλόγου, ο Δημήτρης Χουχουλής!

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα απ’ την αρχή…

Το καλοκαίρι του 2000, ο Πανερυθραϊκός ξεκινάει την προετοιμασία για την επερχόμενη σεζόν, που για ακόμη μία χρονιά θα τον έβρισκε στην Γ’ ΕΣΚΑ, ενώ τον Σεπτέμβρη ρίχνεται στη «μάχη» του Πρωταθλήματος. Ωστόσο, η ήττα της Πρεμιέρας, στο τοπικό ντέρμπι με τον ΑΜΕΣ Ν. Ερυθραίας έφερε προβληματισμό και ήταν πιθανότατα η αφορμή που… άλλαξε μια για πάντα την ιστορία του Πανερυθραϊκού!

Και αυτό, διότι, αν δεν είχε ηττηθεί σε εκείνο το ματς η ομάδα μας, τίποτα από αυτά που ακολούθησαν μέχρι και σήμερα μπορεί να μην είχε συμβεί! Αν σας ήρθε στο μυαλό το λεγόμενο «Φαινόμενο της πεταλούδας», μάλλον έχετε δίκιο! Η τότε Διοικούσα Επιτροπή του Τμήματος Μπάσκετ, λοιπόν, αποφάσισε πολύ γρήγορα την αντικατάσταση του τότε προπονητή. Έτσι, έπειτα από εισήγηση του κ. Θανάση Σακαρέλλου και επικοινωνία με τον αξέχαστο Δημήτρη Ραχωβίτσα, πέφτει στο τραπέζι το όνομα ενός νέου και ταλαντούχου προπονητή, που εκείνη την εποχή βρισκόταν στον πάγκο του ΑΣΕ Δούκα, έχοντας δώσει τα διαπιστευτήριά του, μιας και είχε ανεβάσει την ομάδα των Εκπαιδευτηρίων με συνεχόμενες ανόδους από την Δ’ ΕΣΚΑ στην Γ’ Εθνική… ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΥΧΟΥΛΗΣ! Και, ναι, ο κύβος ερρίφθη: Η απόφαση ήταν ομόφωνη και οι διαπραγματεύσεις εκκίνησαν άμεσα.

Εξασφαλίζοντας αρχικά το «ΟΚ» από τον αείμνηστο Δημήτρη Μανωλόπουλο (ο οποίος τότε ήταν διοικητικός ηγέτης του Δούκα) προκειμένου να διαπραγματευτούν με τον νεαρό κόουτς Χουχουλή, ο τότε Πρόεδρος κ. Βασίλης Παράσχου και το ιστορικό διοικητικό μέλος Μιχάλης Χατζόπουλος (που παραμένει μέχρι σήμερα στο Διοικητικό σχήμα του Τμήματος Μπάσκετ), έρχονται σε επικοινωνία με τον Δημήτρη Χουχουλή, εκφράζοντάς του την επιθυμία για συνεργασία! Όπερ και εγένετο, αφού την επόμενη κιόλας ημέρα οι δύο πλευρές έδωσαν τα χέρια και η νέα εποχή για τον Πανερυθραϊκό ξεκινούσε…! Το μόνο που δεν φαντάζονταν βέβαια τόσο οι μεν, όσο και ο… δε, ήταν τα όσα θα επακολουθούσαν τα επόμενα χρόνια!

Ντεμπούτο για τον κόουτς Χουχουλή απέναντι στη ΦΕΑ, στο αμέσως επόμενο ματς, για τη 2η Αγωνιστική του Πρωταθλήματος, και η πρώτη του νίκη στον «πανερυθραϊκό» πάγκο ήταν γεγονός! Αυτό ήταν… Η «σπίθα» είχε ανάψει!

Τα υπόλοιπα είναι ιστορία… Η ομάδα μας παρέμεινε αήττητη σε όλο τον 1ο Γύρο της Γ’ ΕΣΚΑ, ολοκλήρωσε… «τρένο» τη σεζόν με μόλις 2 ήττες (σ.σ. μία με τον Χουχουλή στο «τιμόνι») και Ρεκόρ 24-2, κατακτώντας το Πρωτάθλημα και την Άνοδο στην Β’ ΕΣΚΑ για πρώτη φορά στην ιστορία της, ενώ παράλληλα ξεκινούσε κι ένα ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟ Ρεκόρ 76 νικών σε 82 παιχνίδια, από το 2000 μέχρι το 2003 (Γ’ ΕΣΚΑ-Α’ ΕΣΚΑ)!

Βεβαίως, ταυτόχρονα έθετε και τις βάσεις για τις μετέπειτα επιτυχίες και την «εκτόξευση», άναβε εκείνη τη «φλόγα», που τα επόμενα έτη θα γινόταν… φωτιά! Φωτιά, η οποία θα αποτελούσε το «καύσιμο» για να εξελιχθεί ο Πανερυθραϊκός από ένας συνοικιακός Σύλλογος σε μία απ’ τις μεγαλύτερες ομάδες της χώρας και να παραμένει ΔΙΑΡΚΩΣ μεταξύ των 35 καλύτερων ελληνικών ομάδων τα τελευταία 15 χρόνια!

Γι’ αυτό και η σεζόν 2000-2001 δεν συγκαταλέγεται απλώς στις ιστορικότερες χρονιές του Πανερυθραϊκού μας, αλλά κατέχει ξεχωριστή θέση στις καρδιές όλων εκείνων που βρίσκονται δίπλα στην ομάδα από τότε, ενώ αναμφίβολα είναι και απ’ τις σημαντικότερες για αυτό που έχει γίνει σήμερα ο Πανερυθραϊκός

Και τα καλύτερα είναι μπροστά μας…!

 Αξιοσημείωτο γεγονός εκείνης της περιόδου, το -πρωτοποριακό για τα δεδομένα- εγχείρημα της Διοικούσας Επιτροπής για έκδοση μηνιαίας ενημερωτικής εφημερίδας (σ.σ. ντοκουμέντα στο φωτογραφικό υλικό, που συνοδεύει το αφιέρωμα), αποκλειστικά με τα νέα της ομάδας μας, με την ονομασία «ΠΑΝΕΡΥΘΡΑΪΚΟΣ Α.Σ. – ΤΜΗΜΑ ΜΠΑΣΚΕΤ», το πρώτο φύλλο της οποίας εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 2000, λίγο πριν ολοκληρωθεί δηλαδή το πρώτο έτος της νέας Χιλιετίας!

Με αφορμή το ιστορικό αφιέρωμα στη σεζόν 2000-2001, με την ΠΡΩΤΗ κατάκτηση Πρωταθλήματος και την Άνοδο στην Β’ ΕΣΚΑ από τον Πανερυθραϊκό, μέσα από την Ενότητα «Panerythraikos Flashback, The Story So Far…», μίλησαν στο www.panerythraikosbc.gr μερικοί από τους τότε πρωταγωνιστές, οι οποίοι είχαν άμεση συμβολή στην παρθενική επιτυχία της ομάδας και άφησαν το δικό τους ξεχωριστό στίγμα στην ιστορία του Συλλόγου…

⇒  ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ (μέλος Διοικούσας Επιτροπής – ιστορικό Διοικητικό μέλος) : «Ήταν πραγματικά μία ιστορική χρονιά, με πολλά σημαντικά γεγονότα για την ιστορία του Συλλόγου. Θυμάμαι ότι είχα εισηγηθεί την αλλαγή προπονητή ένα μήνα νωρίτερα. Έπειτα από λίγες εβδομάδες ενστερνίστηκαν και οι υπόλοιποι διοικούντες την άποψή μου. Τότε, μέσω του Θάνου του Σακαρέλλου, ήρθαμε σε επαφή με τον συχωρεμένο τον Δημήτρη τον Ραχωβίτσα, ο οποίος μας είπε για έναν προπονητή που είναι στην Γ’ Εθνική, στον Δούκα. Ήταν φυσικά ο Δημήτρης Χουχουλής. Αν θυμάμαι, εγώ με τον Βασίλη τον Παράσχου επικοινωνήσαμε με τον Δημήτρη, βρεθήκαμε, συζητήσαμε, είδαμε αν ταιριάζουν οι ώρες (που ήταν και το βασικό ζήτημα για το αν θα μπορεί να μας αναλάβει) και εν τέλει η συζήτηση είχε αίσιο τέλος. Δώσαμε τα χέρια αμέσως και όπως αποδείχθηκε η κίνηση αυτή ήταν σοφή! Με την ικανότητα του Χουχουλή και τις σωστές κινήσεις απ’ τη Διοίκηση, πήγαμε… τρένο, ανεβαίναμε τις Κατηγορίες χωρίς… ανάσα, τη μία μετά την άλλη. Όταν φτάσαμε, δε, στην Γ’ Εθνική, είδαμε ότι δεν μπορούσαμε να αντεπεξέλθουμε οικονομικά και σκεφτήκαμε όλα τα ενδεχόμενα… Τότε, όμως, εμφανίστηκε ο αείμνηστος ο Δημήτρης Μανωλόπουλος και το αποτέλεσμα ήταν να «εκτοξευθούμε» ακόμη ψηλότερα.

Ουσιαστικά, αυτό που άλλαξε εκείνη τη χρονιά, ήταν ότι επειδή δεν ήμασταν επαγγελματίες και κάναμε κάτι ερασιτεχνικά από την αγάπη μας για τα παιδιά και τη θέλησή μας να τα φέρουμε κοντά στον Αθλητισμό και το μπάσκετ, δεν είχαμε σκεφτεί ποτέ τον πρωταθλητισμό. Δίναμε, μεν, βάση στην Ακαδημία μας, αλλά μέχρι εκεί. Έτσι, αυτή η αλλαγή τότε με τον Χουχουλή μας ήρθε… κουτί, αφού πλέον είπαμε γιατί να μην κάνουμε και πρωταθλητισμό παράλληλα με την ανάπτυξη στις μικρές ηλικίες. Διότι, αν μη τι άλλο, είναι και διαφορετική η προοπτική να βλέπει ένας νεαρός αθλητής των Ακαδημιών την ανδρική ομάδα σε υψηλό επίπεδο. Και, φυσικά, ο ενθουσιασμός μας ήταν απερίγραπτος εκείνη τη σεζόν (2000-2001), διότι η ομάδα δεν είχε κερδίσει ποτέ έως τότε την Άνοδο, ενώ ταυτόχρονα πανηγυρίσαμε και το πρώτο μας Πρωτάθλημα!

Θα έλεγα, λοιπόν, ότι ΕΥΤΥΧΗΣΑΜΕ τότε με τον Δημήτρη Χουχουλή και μετά με τον Δημήτρη Μανωλόπουλο, όπως ΕΥΤΥΧΗΣΑΜΕ και στο «σήμερα», με ακόμη έναν Δημήτρη, τον κ. Τσικόπουλο, ο οποίος ηγείται διοικητικά τα τελευταία χρόνια στον Πανερυθραϊκό, ένας άνθρωπος με νέες και μεγάλες ιδέες, αλλά και μεγάλη αγάπη για το μπάσκετ, που βασικό του μέλημα είναι οι Ακαδημίες, οι μικρές ηλικίες και η ανάπτυξη των παιδιών, κάτι το οποίο προσπαθήσαμε να κάνουμε εμείς στον Πανερυθραϊκό (και νομίζω το πετύχαμε) πολλές δεκαετίες πριν, γι’ αυτό και θεωρώ τις ιδέες του σπουδαίες, είναι άξιος συνεχιστής της ιστορίας του Πανερυθραϊκού. Είναι ευτυχία για εμάς και για τον Σύλλογο αυτοί οι άνθρωποι που προανέφερα. Τι να πω, μπορεί να έχουμε και… άστρο!»

⇒  ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΡΑΣΧΟΥ (πρώην Πρόεδρος Πανερυθραϊκού) : «Είχαμε δημιουργήσει εκείνη τη χρονιά μία ομάδα με αρκετά καλούς παίκτες για την Κατηγορία και ήμασταν αισιόδοξοι. Ωστόσο, η Πρεμιέρα ήταν απογοητευτική για εμάς. Στεναχωρήθηκα πολύ τότε και αποφασίσαμε την αλλαγή προπονητή. Ήρθαμε σε επαφή με τον αείμνηστο Δημήτρη Ραχωβίτσα, μας πρότεινε τον Δημήτρη Χουχουλή. Θυμάμαι να του λέω ότι «θα τον πάρω τον Χουχουλή απ’ τον Δούκα» και εκείνος να μου εξηγεί ότι είναι αδύνατον να συμβεί αυτό και ότι μπορεί να γίνει μόνο αν δεν συμπίπτουν οι ώρες προπόνησης. Εν τέλει έτσι έγινε, οι ώρες μας βόλευαν όλους, κάναμε μία οικονομική υπέρβαση και όπως φάνηκε μας δικαίωσε η ιστορία! Μπορώ να πω ότι φάνηκε απ’ την πρώτη προπόνηση ότι ο Χουχουλής ήταν ένας εξαιρετικός προπονητής, όποτε και η συνέχεια ήταν θριαμβευτική για τον Πανερυθραϊκό. Φτιάχναμε κάθε χρόνο πολύ δυνατές ομάδες, μέχρι και τον πρωταθλητή Ευρώπης με τον Παναθηναϊκό, Βαγγέλη Βουρτζούμη, φέραμε στην ομάδα, τη χρονιά που ανεβήκαμε από την Α’ ΕΣΚΑ στην Γ’ Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία μας, όταν είχε μπει πλέον και ο Δημήτρης Μανωλόπουλος στα διοικητικά δρώμενα του Πανερυθραϊκού. Από ‘κει και πέρα, η ομάδα βρήκε το δρόμο της, καθιερώθηκε σε υψηλό επίπεδο και εδώ και πάρα πολλά χρόνια την απολαμβάνουμε στις μεγάλες Κατηγορίες. Παρακολουθώ πλέον εδώ και χρόνια την πορεία του Πανερυθραϊκού μακρόθεν, χαίρομαι πολύ για την ομάδα, που έχει γίνει πια μία σοβαρή και υπολογίσιμη δύναμη στο χώρο του μπάσκετ, αλλά και για τον Δημήτρη τον Χουχουλή και θα έχουν πάντα την αγάπη μου».

🔘 Ας θυμηθούμε τους πρωταγωνιστές εκείνης της σεζόν:

Πρόεδρος: Βασίλης Παράσχου

Ταμίας: Μιχάλης Χατζόπουλος

Γενικός Αρχηγός: Δημήτρης Χονδρός

Μέλη/Έφοροι: Νίκος Μπελενιώτης, Λεωνίδας Μακρυώτης, Χρυσόστομος Ντούγιας, Πέτρος Κάπαρης, Αντώνης Καλλής, Φωκίων Κατσιώτης, Νίκος Μεταξωτής

Προπονητής: Δημήτρης Χουχουλής

4. Γιάννης Παπαδόπουλος
5. Διονύσης Κατσιώτης
6. Βασίλης Γιαννικάκης
7. Αντρέα Ντι Μάτζιο
8. Κώστας Κιάκος
9. Κώστας Μανώλης
10. Μιχάλης Παπαδάκης
11. Βαγγέλης Μύγκος
12. Δημήτρης Ζέρβας
13. Γιώργος Ζερβός
14. Σταύρος Αφιώνης
15. Γιάννης Διαλυνάς
16. Σπύρος Σφέτσας
17. Παντελής Πέππας