Η συνέντευξη του τεχνικού του Πανερυθραϊκού στην εκπομπή Sportal Euroleague Show
Ο προπονητής της ανδρικής ομάδας και αγωνιστικός διευθυντής του Πανερυθραϊκού, Δημήτρης Χουχουλής, παραχώρησε μια συνέντευξη… εφ’ όλης της ύλης στην παρουσία του στην εκπομπή Sportal Euroleague Show του Sportal.gr με τον Κώστα Σωτηρίου, στο πλαίσιο της 13ης αγωνιστικής της Euroleague.
Ο τεχνικός της ομάδας μας σχολίασε όλα όσα συνέβησαν στην κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση και τη θέση των δύο «αιωνίων» και, με την ευκαιρία αυτή, αναφέρθηκε εκτενώς στο πρόγραμμα του Πανερυθραϊκού, την ευρύτερη λειτουργία του συλλόγου και την πορεία της ομάδας μας την φετινή σεζόν, τόσο στην Elite League για το ανδρικό τμήμα όσο και στα τμήματα υποδομής. Παράλληλα, απάντησε για τους λόγους, που βρίσκεται στον Πανερυθραϊκό τις τελευταίες 24 σεζόν, έκανε λόγο για την ανταγωνιστική φετινή Elite League και δεν έκρυψε τις σκέψεις του για την αναπτυξιακή διαδικασία στην χώρα μας και το ποια πρέπει να είναι η ουσία της, επισημαίνοντας το τι κάνει τη διαφορά στο σύλλογό μας μέσα από την πρωτοβουλία, που έχει αναλάβει την τελευταία πενταετία ο πρόεδρος του Πανερυθραϊκού, Δημήτρης Τσικόπουλος.
Αναλυτικά, όσα δήλωσε:
Για το αναπτυξιακό πλάνο του Πανερυθραϊκού: «Τα τελευταία πέντε χρόνια είναι επιθυμία του συλλόγου και του προέδρου, Δημήτρη Τσικόπουλου, να δίνουμε χώρο και χρόνο σε Ελληνόπουλα νεαρής ηλικίας. Θέλουμε να βάλουμε νέα παιδιά και πρόσωπα στον χώρο. Νομίζω, ότι έως τώρα τα έχουμε πάει καλά, αν και είναι δύσκολο να συνδυάσεις και το αποτέλεσμα. Η περσινή χρονιά ήταν απόλυτα επιτυχημένη, φτάνοντας 40 λεπτά μακριά από την Basket League μόνο με Ελληνες παίκτες κι έναν χαμηλό μέσο όρο ηλικίας. Ελπίζω να συνεχίσουμε στο ίδιο μοτίβο, όχι απαραίτητα φτάνοντας στο ίδιο σημείο, αλλά για αρχή να σωθούμε γρήγορα και να δώσουμε τον χώρο, που αξίζει στα νέα παιδιά».
Για τις 24 συνεχόμενες σεζόν στον Πανερυθραϊκό και το κίνητρο που βρίσκει: «Το πιο σημαντικό είναι, ότι κάθε χρόνο προσπαθούμε να παρουσιάζουμε κάτι καινούργιο και όχι απαραίτητα στην ανδρική μας ομάδα. Ο οργανισμός μας έχει μεγαλώσει αρκετά, από το αναπτυξιακό κομμάτι και τον επαγγελματικό τρόπο, που προσεγγίζουμε τους νεαρούς αθλητές, ιδιαίτερα μετά την ηλικία του Παμπαιδικού Β’, που αρχίζουν τα παιδιά να παίζουν σε πιο ανταγωνιστικές συνθήκες. Τα παιδιά έχουν εξαιρετικές παροχές από το σύλλογο, από εργομετρικά και γυμναστές μέχρι και την ψυχολόγο. Ολο αυτό είναι μια πυραμίδα, που λειτουργεί από το Baby τμήμα έως το ανδρικό, το οποίο γεμίζει τη μέρα σου και δε σε οδηγεί σε ένα τέλμα με το να ασχοληθείς απλά με το τι έχει κάνει το ανδρικό τμήμα. Ολος αυτός ο συνδυασμός πραγμάτων μας δίνει κίνητρο και, επειδή κάθε χρόνο γίνονται διαφορετικά πράγματα, το αποτέλεσμα είναι να μην πλήττουμε στον Πανερυθραϊκό».
Για την επένδυση του Πανερυθραϊκού στο αναπτυξιακό πρόγραμμα: «Αυτό κάνει τη διαφορά στον Πανερυθραϊκό έναντι των άλλων συλλόγων. Η διοίκηση και ο πρόεδρος, που δίνει το στίγμα, θέλουν να αφήσουν κάτι πίσω τους. Ο πρόεδρός μας δε θέλει να είναι αυτός, που θα κυκλοφορεί στη γειτονιά και θα αποθεώνεται από τον κόσμο. Θέλει να κάνει πράγματα, που θα μείνουν παρακαταθήκη στο σύλλογο, όπως το γήπεδο, που προσπαθεί τα τελευταία χρόνια να χτιστεί και να είναι το σπίτι μας. Επειδή έχει καθυστερήσει αυτή η υπόθεση, όμως, χωρίς ευθύνη του συλλόγου, επιχειρεί να λύσει με διαφορετικό τα προβλήματα, που προκύπτουν από το γεγονός, ότι τα γήπεδα του Δήμου δεν φτάνουν για να καλύψουν τη δυναμική της ομάδας, νοικιάζοντας μεταξύ άλλων και το Basketaki Arena, ώστε τα τμήματά μας να έχουν τις απαραίτητες ώρες σε κανονικές συνθήκες σε κλειστό γήπεδο, ώστε να μπορούν να κάνουν προπόνηση μέχρι και τέσσερις φορές την εβδομάδα. Θέλουμε να προσφέρουμε τις καλύτερες δυνατές συνθήκες σε όλα τα παιδιά και όχι μόνο αυτά, που μπορεί να διακριθούν. Μια ομάδα δεν φτάνει μόνο να βγάλει τον επόμενο Διαμαντίδη ή Σπανούλη. Πρέπει να προσφέρει στην κοινωνία, διατηρώντας τα παιδιά στον αθλητισμό ανεξαρτήτως ταλέντου και δυνατότητας να φτάσουν ψηλά. Θέλουμε να αγαπήσουν τον αθλητισμό και, μέσα από τη διαδικασία του μπάσκετ, να πάρουν πράγματα για τη ζωή τους, που θα τους χρησιμεύσουν για το αύριο».
Για τη διαρκή του παρουσία σε όλα τα τμήματα: «Αγαπώ πολύ αυτό που κάνω. Πηγαίνω σε όλα τα τμήματα από μεράκι, αλλά και λόγω του ρόλου μου στο σύλλογο, μιας και πρέπει να παρακολουθούμε όλα τα τμήματα, για να βλέπουμε πώς πηγαίνει το προπονητικό πρόγραμμα και να εξασφαλίσουμε, ότι υπάρχει συνέχεια στην ομάδα. Δίνουμε τη δυνατότητα για πολλή αγωνιστική δράση, και πολύ περισσότερο στα μεγαλύτερα τμήματα, όπως το εφηβικό, το παιδικό, ή ακόμη και το τμήμα των U18 Whites, που αγωνίζεται στη Δ’ ΕΣΚΑ Ανδρών. Η τελευταία κίνηση, ειδικά, είναι πολύ πρωτοποριακή κατά τη γνώμη μου, για να μάθουν τα παιδιά και να αποκτήσουν μια πρώτη εικόνα για το τι σημαίνει πραγματικό μπάσκετ, παίζοντας με αθλητές που έχουν κάνει τη δική τους μεγάλη διαδρομή στο άθλημα. Παιδιά γεννημένα το 2007 και το 2008 έχουν την ευκαιρία να ανταγωνιστούν άνδρες και είναι ιδιαίτερα σημαντικό».
Για τον Αλέξανδρο Σαμοντούροβ: «Η διαδικασία του διπλού δελτίου έχει ανοίξει πολλούς δρόμους για παιδιά, που δε θα είχαν τη δυνατότητα στις υψηλότερες κατηγορίες να βρουν χρόνο συμμετοχής, οπότε μπορούν να το κάνουν πραγματοποιώντας ένα βήμα πίσω, ώστε να επανέλθουν, εφόσον τους αξίζει. Με αυτή τη λογική, ο Παναθηναϊκός αποφάσισε να εμπιστευτεί τον Πανερυθραϊκό και να μπει στη διαδικασία του διπλού δελτίου για τον Αλέξανδρο. Είναι τιμή για εμάς να έχουμε στις τάξεις μας το μεγάλο στοίχημα και το μεγαλύτερο πρότζεκτ του ελληνικού μπάσκετ, με έναν αθλητή που ελπίζουμε πως θα μπορέσει να δικαιώσει τις προσδοκίες, που υπάρχουν στο πρόσωπό του. Ο Αλέξανδρος πληροί τις προϋποθέσεις και έχει το πακέτο, για να τα καταφέρει. Εχει την πρώτη ύλη μέσα από το ταλέντο του, έχει διάθεση να δουλέψει και η παρουσία του στην ανταγωνιστική Elite League θα τον βοηθήσει πολύ. Του δίνουμε χώρο και χρόνο από την πλευρά μας, και μάλιστα σε παιχνίδια που κρίνονται στις λεπτομέρειες. Μέσα από όλες αυτές τις στιγμές, ο χαρακτήρας του ατσαλώνεται. Το πέρασμα ενός αθλητή από το εφηβικό στο ανδρικό είναι ουσιαστικά η μετάβαση στο κανονικό μπάσκετ και αυτό ισχύει και για τον Αλέξανδρο. Τα πράγματα δυσκολεύουν και πρέπει να βρει τη δύναμη να… πηδήξει τον φράχτη».
Για τους νεαρούς αθλητές στο υψηλότερο επίπεδο: «Δεν ξέρω, αν μπορούν να σταθούν στην Ευρωλίγκα, αλλά αυτοί οι παίκτες μπορούν να αποκτήσουν πρωταγωνιστικό ρόλο και να το αποδείξουν σε ένα επίπεδο χαμηλότερα. Το σημαντικό, όμως, είναι να είναι εκείνοι πρωταγωνιστές και πρέπει να τολμήσουμε να τους βάλουμε σε αυτό το πιο χαμηλό επίπεδο, διαφορετικά δε θα τα καταφέρουμε να βγάλουμε νέους αθλητές. Ο Σλούκας, για παράδειγμα, έγινε παίκτης στον Αρη, όπου είχε τον χρόνο συμμετοχής, το ίδιο και ο Πρίντεζης στην Ολυμπιάδα Λάρισας. Απέδειξαν τον εαυτό τους, λοιπόν, και πήγαν στο υψηλότερο επίπεδο. Δε θα τα καταφέρουμε, λοιπόν, αν στο επίπεδο πιο κάτω από την Ευρωλίγκα παίζουμε με επτά Αμερικανούς και πραγματοποιούμε μια επιτυχία στο BCL ή το Eurocup. Ας μην κάνουμε αυτή την επιτυχία και θα έχουμε, όμως, το κέρδος με τους νέους Ελληνες αθλητές».
Για το πώς μπορεί να πειστεί ένας νεότερος αθλητής όταν δέχεται προτάσεις από μεγάλους συλλόγους: «Οι άνθρωποι που τον εκπροσωπούν, πρέπει και να τον διασφαλίσουν. Είναι δύσκολο να πεις όχι στα 150 χιλιάδες ευρώ, αλλά πρέπει να προσπαθήσεις για το καλό και των δύο πλευρών. Παίρνοντας αυτό το παιδί, ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός ίσως πραγματοποιούν και μια κίνηση επικοινωνιακού χαρακτήρα. Στον Ολυμπιακό, για παράδειγμα, ο Τανούλης δεν πρόκειται να παίξει, χάνοντας έτσι έναν χρόνο αγωνιστικά. Είναι μεν μια επένδυση για τον Ολυμπιακό, αλλά πρέπει ταυτόχρονα να βρεθεί σε μια χαμηλότερου επιπέδου ομάδα, μέσω μιας σχετικής συμφωνίας, ώστε να του δοθεί χρόνος να αποδείξει το αν μπορεί να γίνει ο παίκτης, που φαντάζεται η ομάδα που τον απέκτησε. Εκφράζω αυτή την άποψη, επισημαίνω, με απόλυτη ταπεινότητα, θεωρώντας πως με αυτό τον τρόπο θα καταφέρουμε όλα αυτά τα παιδιά να κάνουν το επόμενο βήμα τους, όπως έκαναν μέσω της διαδικασίας του Πανερυθραϊκού παίκτες, όπως ο Σωτήρης Οικονομόπουλος και ο Παναγιώτης Τσάμης, που τώρα παίζουν στο Λαύριο και την Basket League. Μακάρι να έχει το Λαύριο την υπομονή να τους δώσει χρόνο, κι αν δεν τα καταφέρουν, να βρεθούν ξανά σε μια κατηγορία, όπως η Elite League, ώστε να πρωταγωνιστούν και να μην χρειάζεται από την πλευρά μας να χρησιμοποιούμε ξένους αθλητές, που θα παίρνουν χρόνο από τους Ελληνες».
Για το λόγο που το ελληνικό μπάσκετ δε βγάζει σουτέρ: «Ολοι οι προπονητές ξεκινάμε, όντως, από μια αμυντική προσέγγιση. Θεωρώ, όμως, ότι το πρόβλημα ξεκινά χαμηλότερα και από το αναπτυξιακό κομμάτι. Εκεί, οι προπονητές από την πλευρά τους δεν ασχολούνται όσο θα έπρεπε και, απεναντίας, έχουμε μπει σε ένα λανθασμένο παιχνίδι εντυπώσεων, θέλοντας να κερδίζουμε από το Μίνι κιόλας. Θεωρώ, δε, ότι οι ίδιοι οι προπονητές βάζουν την πίεση στον εαυτό τους, θεωρώντας πως αν κερδίσουν σε αγώνες Μίνι, για παράδειγμα, θα δημιουργήσουν το δικό τους όνομα, άρα προπονούν και αντίστοιχα τα παιδιά, δείχνοντας plays, pick n roll και όχι άλλες καταστάσεις, όπως το ένας εναντίον ενός ή το να μπορέσουν να κινηθούν οι παίκτες μακριά από την μπάλα και σε σχέση με αυτή. Ο Γιώργος Πρίντεζης πρόσφατα ή ο Μιχάλης Κακιούζης, για παράδειγμα, είχαν τρομερές κινήσεις και βρίσκονταν στο σωστό χώρο. Εκτός από τη γνώση, όμως, ένας προπονητής που ασχολείται με αυτές τις ηλικίες, είναι η υπομονή. Γίνεται, βέβαια, μια προσπάθεια μέσα από τις σχολές προπονητών να λάβουν τη σχετική γνώση και, συνήθως, στις μικρές ηλικίες βρίσκονται νεαροί προπονητές με μικρή αμοιβή. Θεωρώ, ότι πρέπει να βρεθούν σε αυτές ηλικίες πιο έμπειροι προπονητές, που θα έχουν και πολλή όρεξη, ενώ επίσης πρέπει να υπάρχουν ειδικά κομμάτια βελτίωσης στις προπονήσεις, όπως το σουτ. Ενας άλλος αρνητικός παράγοντας είναι οι γονείς. Δε δείχνουν το απαραίτητο ενδιαφέρον, για να περνά καλά το παιδί τους, αλλά είναι ευχαριστημένοι, όταν το παιδί κερδίζει με μια καλή εμφάνιση. Σε συναντήσεις με γονείς παιδιών της Ακαδημίας του Πανερυθραϊκού, τους παρακαλώ να μη γίνονται προπονητές του αυτοκινήτου, να μη δίνουν δηλαδή οδηγίες, όταν τελειώσει το παιχνίδι και, αντιθέτως, να παροτρύνουν το παιδί τους να ρωτά κάθε φορά τον προπονητή για τη βελτίωσή του, αγαπώντας το όποια κι αν είναι η απόδοσή του».
Για την φετινή Elite League: «Ολες οι ομάδες είναι πολύ κοντά σε αυτό το πρωτάθλημα, όπως και… στη Euroleague. Μπορεί κάθε χρόνο να λέμε οι προπονητές, ότι το πρωτάθλημά μας είναι το πιο ανταγωνιστικό όλων των εποχών, αλλά φέτος είναι πραγματικότητα. Βρισκόμαστε σε ένα πολύ αμφίρροπο πρωτάθλημα, στο οποίο έχει βοηθήσει η ύπαρξη του ελεύθερου καναλιού μέσω του Action 24 και των μεταδόσεών του. Τα παιχνίδια, επίσης, είναι πολύ κλειστά και μέχρι την τελευταία αγωνιστική, χάρη και στην αλλαγή του τρόπου διεξαγωγής του πρωταθλήματος, ειδικά με το τουρνουά play-in, θα έχουμε να δούμε πολλά και θα υπάρχει έντονο το ενδιαφέρον».
Για την αρχή του Πανερυθραϊκού στο πρωτάθλημα: «Θα μπορούσαμε να είχαμε κερδίσει και μερικά ακόμη παιχνίδια και να έχουμε ξεκινήσει καλύτερα το πρωτάθλημα. Το μπάσκετ, όμως, είναι ένα παιχνίδι συνέχειας και μια νίκη ή μια ήττα, αν δεν αντιδράσεις ακραία, σε συνοδεύει στο επόμενο ματς. Στα τελευταία παιχνίδια είχαμε χάσει οριακά κι εκεί πήραμε τη δυναμική να νικήσουμε τον ΑΟ Μυκόνου, σε αντίθεση με την… εκδρομή που είχαμε κάνει στην Ελευθερούπολη προηγουμένως».
Για τα φαβορί της Elite League: «Νομίζω πως η μία θέση ανήκει στον Πανιώνιο, του οποίου η θέση με μια σοβαρή προσπάθεια είναι στην Basket League. Για τις υπόλοιπες θέσεις τίποτα δεν είναι σίγουρο. Με δύο νίκες μπορεί να μπεις στην οκτάδα και με δύο ήττες σε θέσεις υποβιβασμού».
Για το ενδεχόμενο ανόδου του Πανερυθραϊκού στην Basket League και το θα επεδίωκε κάτι τέτοιο η ομάδα: «Οταν βρίσκεσαι σε ένα περιβάλλον, που λειτουργεί υποδειγματικά σε όλα τα κομμάτια, όπως ο Πανερυθραϊκός που έχει 38 άτομα να δουλεύουν για το σύλλογο, δένεσαι συναισθηματικά και το τελευταίο, που σε νοιάζει, είναι μια διαφορετική πρόταση. Το να ερχόταν μια άνοδος και να έκλεινε, έτσι, ο κύκλος θα ήταν ευχής έργο, ένα όνειρο».
Για το Yearbook του Πανερυθραϊκού: «Κάθε χρόνο κάνουμε και κάτι διαφορετικό. Η ιδέα αυτή ήταν του Σπύρου Γριβέα, ενός ανθρώπου που βρίσκεται εδώ και χρόνια στο σύλλογο σε διοικητική θέση, και όλες οι πλευρές βοήθησαν πολύ, ώστε να υλοποιηθεί. Οταν, μάλιστα, έγινε το Yearbook, διαπιστώσαμε πόσα πράγματα κάναμε σε μόλις έναν χρόνο, αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά, κάτι για το οποίο είμαστε υπερήφανοι».
